Bardzo często współczesnemu wzrostowi gospodarczemu towarzyszy postępująca dekadencja, relatywizm moralny, niekontrolowana konsumpcyjna kultura i przewartościowanie współczesnego modelu rodziny.
Współczesny globalny kapitalizm tworząc nową religię – pieniądza i bogactwa alienuje człowieka jako jednostkę z życia społeczno-gospodarczego, odrywając połączenie należnych mu dóbr od potrzeb egzystencjonalnych.
Jak długo rozporządza się pieniędzmi w mądry sposób, a warunki spłaty długu są możliwe do przeprowadzenia – konsument może wziąć na siebie brzemię finansowego długu, jeśli jest to konieczne.
Jednak współczesny świat wymaga od nas stale rosnącej konsumpcji, bo to ona jest jednym
z istotnych elementów wzrostu PKB i warunkuje przyszłe tempo wzrostu gospodarczego.
Nic więc dziwnego, że rośnie zadłużenie społeczeństw wobec sektora finansowego, a wiele rodzin popada w długi przerastające ich możliwości budżetowe. Dług natomiast sprawia, że stajemy się poddanymi względem tego, od którego pożyczyliśmy.
Mądrość Biblii naucza nas, że zazwyczaj nie jest dobrze popaść w długi. św. Paweł w w Liście do Rzymian (13;8) nakłada na nas odpowiedzialność, abyśmy nie byli nic nikomu dłużni oprócz miłości.