Narasta społeczny sprzeciw wobec węgla, ale jest on szczególnie widoczny jedynie w krajach europejskich. Wiele państw azjatyckich i Ameryki Płd. nadal rozważa silniejszy udział węgla w gospodarce ignorując całkowicie politykę klimatyczną i środowiskową. Odnawialne źródła energii i gaz ziemny są dla nich mniej konkurencyjne z racji na upolitycznienie cen wielu surowców energetycznych.
Według analiz i prognoz Międzynarodowej Agencji Energii (IEA), globalne zapotrzebowanie na węgiel wzrośnie w ciągu najbliższych pięciu lat, za sprawą azjatyckich rynków.
„To nie koniec węgla, ponieważ popyt stale rośnie w Azji. Udział tego kontynentu w światowej produkcji energii węglowej wzrósł z 20% w 1990 r. do prawie 80% w 2019 r. To oznacza, że los węgla jest coraz bardziej związany z decyzjami podejmowanymi w stolicach Azji” mówi Keisuke Sadamori, dyrektor ds. rynków energii i bezpieczeństwa energetycznego w agencji IEA.
Kraje Azji Południowej i Południowo-Wschodniej – takie jak Indie, Pakistan, Indonezja i Wietnam – polegają nadal na węglu, który napędza ich wzrost gospodarczy. Pakistan uruchomił 5 GW nowej mocy energetycznej opartej na węglu kamiennym sprowadzanym z Chin. Kolejne 5 GW ma zostać uruchomione w ciągu najbliższych dwóch lat. W Bangladeszu, gdzie gaz ziemny od dawna generuje większość dostaw energii elektrycznej, od trzech lat węgiel zyskuje większy udział w produkcji energii elektrycznej z powodu niedawno podpisanych długoterminowych umów z Pekinem na dostawy węgla kamiennego.