Gdyby planeta Ziemia była firmą, spowodowałoby to ogromny rachunek kosztów za zużyte zasoby naturalne i szkody, jakie wyrządziliśmy środowisku.
PKB nigdy nie uwzględniał i do dzisiaj nie ukazuje związku pomiędzy wzrostem gospodarczym a degradacją środowiska naturalnego.
Twórcy wskaźnika PKB zakładali, że ludzkość powinna traktować światowe zasoby naturalne jako wolne
i nieograniczone, środowisko naturalne ma nam służyć za wszelką cenę i niemożliwe jest prowadzenie udanego biznesu w symbiozie z planetą.
Czas aby przedefiniować kapitał, tak aby obejmował on także zasoby naturalne
W tradycyjnej ekonomii kapitał to wszystko, co zostało stworzone przez człowieka, co jest wykorzystywane do dostarczania towarów lub świadczenia usług, w tym fabryki, maszyny i pieniądze.
Jednak dopiero niedawno natura zaczyna być uznawana za niezbędny element kapitału. Dobra i usługi dostarczane przez naturę i jej ekosystemy stały się od lat osiemdziesiątych podstawową częścią każdej gospodarki. Świeża woda, czyste powietrze, żyzna gleba, odnawialne źródła energii, stabilny klimat czy asymilacja zanieczyszczeń i odpadów – wszystko to płynie z naturalnego kapitału naszej planety.
Podobnie jak kapitał wytworzony przez człowieka, także kapitał naturalny może wzrastać i rosnąć, zwiększając w ten sposób dobrobyt – lub może maleć i tracić na wartości, zagrażając naszemu dobrobytowi w przyszłości i powodując rzeczywiste szkody gospodarcze.
Tych elementów nie wykazuje obecna metodologia obliczania wzrostu gospodarczego oparta na PKB.